ความสุขของเจ้าตูบ

posted on 20 Jun 2009 18:21 by maximas in sum-by-dee-bor

edit @ 20 Jun 2009 18:22:33 by ลูเชียส

back to the past

posted on 27 May 2009 16:52 by maximas in sum-by-dee-bor

 

lonley

มีเหตุผลหลายอย่างที่คนเราจะลืม..สิ่งบางอย่างบางช่วงไป ซึ่งในขณะนั้นเอง สิ่งที่เรากำลังสนใจอยู่ั้นั้นก็คงจะเป็นเรื่องเก่า-ใหม่หลายๆที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านพ้นเราไป อาจจะจำสิ่งนั้นอย่างขึ้นใจ หรืออาจจะลืมมันไม่สนใจแยแสสิ่งเหล่านั้นโดยที่มันเพิ่งละผ่านสายตาจากเราไปไม่นาน  และมีหลายสิ่งหลายอย่างที่คนเราได้พบเจอในทุกวัน ทุทุกเดือน ทุกปี มีทั้งเรื่องดีดี เรื่องร้ายๆ เรื่องส่วนตัว เรื่องของคนอื่น เรื่องของหน้าที่การงานที่เราต้องรับผิดชอบ เราเจอผู้คนมากมายในทุกๆวันที่ผ่านไป ความสุขรอบตัวที่เราเคยรับรู้ และคิด ณ ตอนนี้มันเปลี่ยนไปมากแล้ว โดยที่เราแทบจะหมดความรู้สึกดีีดีหลายอย่าง ในทุกๆครั้งที่หวนคิดถึงวันเก่าๆ วันที่ผ่านมาแล้ว ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ในวันหนึ่งวันเก่านั้น มันช่างมีความหมายต่อการจดจำของคนเราไม่ว่าเวลาไหน จะผ่านไปนานเท่าไหร่

 

   เราคิดถึงบุคคลอันเป็นที่รัก คนที่เราเคยรู้จัก หลายคนที่เราไม่ได้เจอมา้เนิ่นนาน บางคนที่เราเกือบจะลืมไป เราแทบไม่รู้ว่าชะตาชิวิตของพวกเค้านั้นเป็นเช่นไร ไม่เคยรู้ว่าพวกเค้าเปลี่ยนไปมากแค่ไหน บางคนก็จากเราไปโดยที่เราก็เพิ่งจะได้ยินเรื่องราวสุดท้ายของพวกเค้าบางคน เป็นเรื่องน่าเศร้าที่ใครบางคนนั้นจากเราไปเสียแล้วจริงๆ 


  อะไรๆก็เปลี่ยนไปแล้ว เราเองก็เปลี่ยนไปมากแล้่ว โตขึ้นมาก การใช้ชีิวิตโลดโผนก็เริ่มน้อยลงๆ ทุกที ไม่มีอะไีรทีหวือหวา มีแต่ทุ่มไปกับการงาน ให้กับหน้าที่ของการเป็นมนุษย์ในยุคนี้ กับเรื่องของปากท้อง เรื่องของความไม่มั่นคง การเปลี่ยนแปลงของสิ่งต่างๆรอบตัว ผู้คน สังคม คนที่คอยชิดใกล้ก็ห่างหาย คนเก่าๆเพื่อนเก่าก็หวนได้มาเจอกันบ้าง ในขณะที่ความรู้สึกคาดหวังก็สูงตามมามาก หารู้ไม่ว่าเราไม่ได้เปลี่ยนไปคนเดียว ไปเจอเพื่อนเก่าก็ต้องวางตัวใหม่ คิดผิดก็ต้องคิดใหม่ นิสัยใหม่ๆก็ต้องปรับตัว ความรู้สึกเหมือนได้ฟังเพลงที่มันรื่นหูแล้วเข้าใจว่าเพราะในท่วงทำนองแต่เนื้อหากลับทำร้ายจิตใจคนฟังอย่างรุนแรง ทั้งมิตรภาพและความจริงใจ

  "เรามันยังอ่อนต่อโลกนัก" กลัวต่อการคุกคามในทุกสถานะ เราเหมือนเด็กน้อยที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเลยบางครั้งคิดว่าตัวเองคงไม่เหมาะกับการเป็นมนุษย์สังคม พยายามคิดบวกต่อสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เรายอมถอยตัวเองออกจากกรอบของสังคมนี้ คิดที่จะอยู่ให้ห่าง เพราะคิดอะไรก็คงไม่เหมือนคนอื่นคิดกัน
ลึกๆในความรู้สึกก็อยากให้มีแต่สิ่งดีดีเข้ามาในชิวิต ได้อยู่ใกล้คนที่เรารัก ได้ทำอะไรที่อยากจะทำ เราไม่หวังอะไรอื่นใดอีกแล้ว.. นี่ไม่ใช่สิ่งที่เคยฝัน แต่เป็นความหวังที่เหลืออยู่.... เราจะเดินมาพบกันอีกครั้ง....ได้ไหม?

edit @ 14 May 2009 01:36:02 by ลูเชียส